کافی خواجہ غلام فرید

دل دم دم دردوں ماندی ہے ۔سک ڈٹھڑیں باجھ ن لیہندی ہے ۔
ہجر دیاں گزریاں ڈکھیاں راتیں ۔ما پیو کھویش ن پچھدیں باتیں ۔
سینگیاں سرتیاں لہن ن تاتیں ۔مٹھڑی پئی تڑپھاندی ہے ۔
چاک مہیندا من نوں بھانڑاں ۔بھل گیا سارا راز بباننڑاں ۔
گھولاں سیج تے تول وہانڑاں ۔بیٹ دی ریت سہاندی ہے ۔
رانجھن جوگی میرا میتا ۔دل نوں جسنے جاد کیتا ۔
عشقَ تہیندا لوں لوں سیتا ۔رگ رگ مول ن واندی ہے ۔
بھانا یار دا من مانڑاں ۔ساڑاں جھنگ تے شہر مگھیانڑاں ۔
پا مسکینی سٹساں مانڑاں ۔جندڑی جھوک غماں دی ہے ۔
گزریا ویلھا ہسن کھلن دا ۔آیا وقت فرید چلن دا ۔
اوکھا پینڈا دوست ملن دا ۔جان لباں تے آندی ہے ۔