کتنی واری توبہ بھنی میں ہاں بے اعتبارا
پھر تیرے در توبہ کیتی بخشیں بخشنہارا منہ کالا شرمندہ عاصی کے تیرے در آواں
مجرم تھیں چاء محرم کرنا تیرا فضل سچاواں
خالد محمود چوہدری — مئی 16، 2015 1:21 شام
ظاہر دِل بگلائی کارن قصہ عشق مجازوں
اندر خانے خبراں دیسی فقراواں دے رازوں
ناز نیاز تے سفر عاشق دا ایس قصے وچ آیا
سفرالعشق محمدؒ بخشا نام دلیلوں پایا
Ijaz Ahmed — مئی 16، 2015 2:42 شام
نین رنگیلے آپ وسیلے حیلے کرن بتیرے
آپ وکیل دلیل پچھانن آپے چور لٹیرے رمزاں نال کریندے باتاں رکھن جیبھ چُپیتی
نین نیناں دے محرم یارو کھول دسن جو بیتی صاعد شیر جوان سپاہی بدرہ خاتوں رانی
ہک دوجے دے عاشق ہوئے اگوں دس کہانی رکھن شرم حیا بتیرا تکن بھی شرماندے
پہلے درجے شرم نہ جاندا بہت عاشق فرماندے
فاروق احمد بھٹی — مئی 16، 2015 2:54 شام
واہ جی واہ بوہت ودھیا مزہ آ گیا پڑھ کے کلام میاں صاحب دا سدا نہ باغِ بلبل بولے صدا نہ باغ بہاراں
سدا نہ ماں پے حسن جوانی سدا نہ صحبت یاراں سفنے دے وچ ملیا ماہی اتے میں گل وچ پا لیاں بانہواں
ڈر دے مارے اکھ نہ کھولاں کتے فیر وچھڑ نہ جاواں رحمت دا مینہ پا خدایا باغ سکا کر ہریا
بوٹا آس امید میری دا کر دے میویاں بھریا
Ijaz Ahmed — مئی 16، 2015 3:04 شام
درد منداں دی سنگت رل کے کون رہے خوشحالی
درد میرے دا پیا پچھاواں رہیوں نہ دردوں خالی
لپی بُکی مٹی پاندے، تے کردے ڈھیر اُچیرا
پڑھ درود کراں ول آندے، تے پرت نا پاندے پھیرا ڈیگر ڈھلی تے شاماں پئیاں، پنچھی کراں نوں آئے
او نی آئے فیر محمدؒ، تے موت جِناں لے جائے
عبدالقیوم چوہدری — مئی 16، 2015 7:26 شام
نیویاں نال تے نبھ جاندی اے، جے کر آپ نبھائیے
اُچیاں نال نبھدی ناہی، جے کر کسر نا کھائیے
۔۔ جس کار قدر نا ہووے، اوس کار کدی نا جایئے
پلیوں دے کے پلا چھڈائیے، جد نوں داغ نا لائیے
عبدالقیوم چوہدری — مئی 16، 2015 7:28 شام
ساری عمرے آٹا گُنیا، تے لکھاں کیتے پیڑے
گئی جوانی تے آیا بڑھاپا، تے کوئی نئی آندا نہیڑے
عبدالقیوم چوہدری — مئی 16، 2015 7:28 شام
بیلی بیلی ہر کوئی آکھے، تے میں وی آکھاں بیلی
اوس ویلے دا کوئی نا بیلی، جدوں جاسی جان اکیلی
مورکھ نوں کی پند نصیحت پتھر نوں کی کیہ پالا
دُدھاں اندر کاگ نوہائیے انت کالے دا کالا
فاروق احمد بھٹی — مئی 17، 2015 2:33 صبح
کامل عشق خدایا بخشیں ، غیر ولوں مکھ موڑاں
ہکو جاناں، ہکو تکاں، ہکو آکھاں لوڑاں
فاروق احمد بھٹی — مئی 17، 2015 2:36 صبح
علامہ اقبال کا مشہور شعر آپ نے سن رکھا ہو گا درد دل کے واسطے پیدا کیا۔۔۔۔۔۔۔۔۔لگتا ہے شاید میاں صاحب کے اس شعر کو اردو میں تشریح کیا۔
عشقے کارن آدم کیتا، محرم یار یگانہ
آہے ملک عبادت جوگے کیہ حاجت انساناں
فاروق احمد بھٹی — مئی 17، 2015 2:39 صبح
حرص مجازی، شہوت بازی،جس اندر وچ ہوندی
ہر اک صورت اجلی تک کے، پئی طبیعت بھوندی
عبدالقیوم چوہدری — مئی 17، 2015 6:45 صبح
خاک ہویاں نوں دوجی واری مڑ کے زندہ کرسی
وچ میدان قیامت والے ہر کوئی لیکھا بھرسی
۔۔
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۔۔۔
یس - 12
ہم یقیناً ایک روز مردوں کو زندہ کرنے والے ہیں
Ijaz Ahmed — مئی 17، 2015 3:02 شام
دانشمندو سنو تمامی عرض فقیر کریندا
آپو چنگا جے کوئی ہووے ہر نوں بھلا تکیندا میاں محمد بخشؒ
Ijaz Ahmed — مئی 17، 2015 3:04 شام
جے اوہ نال نہ چلن دیوے پچھا کدے نہ چھوڑیں
لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَحْمَۃ والی آس امید نہ توڑیں
Ijaz Ahmed — مئی 17، 2015 3:19 شام
نہ اس جِند نہ جُثہّ جامہ بے مانند الٰہی
لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُوْلَدْ ہے سدا اوسے دی شاہی آپ حکیم سبھے بِدھ جانے ہڑکوں رُکھ بناندا
قطرے ہک منی دے وچوں خوب مُنکھ سُہاندا پانی دی ہک بوندبے قدری ہو جھڑی اسمانوں
دُر یتیم بناوے اس تھیں لعل پتھر دی کھانوں شاخ ہری تھیں پھُل نکالے پھُلے وچوں دانہ
ہک رنگوں سَے رنگ بنائے آپ حکیم سیانا پتھر نوں دے نور جنابوں سورج کر چمکاندا
پانی دے ہک قطرے وچوں عرش مجید بناندا ساوریاں تھیں گورے کردا گورے وچوں کالا
سِپ سمندر وچوں موتیں کوہ قافاں وچ لالہ
عبدالقیوم چوہدری — مئی 18، 2015 12:51 شام
لکھ کنجراں دی سیوا کرئیے، او کدے نئیں رجدے
تھوہر ککر دی گوڈی کریے، ام کدے نئیں لگدے