جندڑی لٹی تئیں یار سجن
کدیں موڑ مہاراں تے آ وطن
روہی دے کنڈڑے کالیاں
میڈیاں ڈکھن کناں دیاں والیاں
اساں راتاں ڈکھاں وچ جالیاں
روہی بنائوئی چا وطن
روہی دی عجب بہار دسے
جتھے میں نمانی دا یار ڈسے
جتھاں عاشق لکھ ہزار ڈسے
اتھاں میں مسافر بے وطن
کدی یار فرید آوے ہاں
مینڈی اجڑی جھوک وساوے ہاں
میں روندی کوں گل لاوے ہاں
کیوں جا بنائوئی کیچ وطن
جندڑی لٹی تئیں یار سجن
کدیں موڑ مہاراں تے آ سجن
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
the soul is enthralled!
my friend, my beloved, turn thou thy reins
and return home
the dunes of rohi are crimson dyed
my earrings feel heavy
spending night upon longing night in sorrow
o’ why then have you made kech your abode!
the soul is enthralled!
my friend, my beloved, turn thou thy reins
and return home
o’ the miracle of rohi!
when the spring arrives
there dwells the friend of my poor self
there the lovers thirst in thousands
but still wretched i remain homeless
the soul is enthralled!
my friend, my beloved, turn thou thy reins
and return home
one day, o’ farid! the friend will return
to inhabit the lap of my bereavement
he will embrace me in my mourning
o’ why then have you made kech your abode!
کدیں موڑ مہاراں تے آ وطن
روہی دے کنڈڑے کالیاں
میڈیاں ڈکھن کناں دیاں والیاں
اساں راتاں ڈکھاں وچ جالیاں
روہی بنائوئی چا وطن
روہی دی عجب بہار دسے
جتھے میں نمانی دا یار ڈسے
جتھاں عاشق لکھ ہزار ڈسے
اتھاں میں مسافر بے وطن
کدی یار فرید آوے ہاں
مینڈی اجڑی جھوک وساوے ہاں
میں روندی کوں گل لاوے ہاں
کیوں جا بنائوئی کیچ وطن
جندڑی لٹی تئیں یار سجن
کدیں موڑ مہاراں تے آ سجن
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
the soul is enthralled!
my friend, my beloved, turn thou thy reins
and return home
the dunes of rohi are crimson dyed
my earrings feel heavy
spending night upon longing night in sorrow
o’ why then have you made kech your abode!
the soul is enthralled!
my friend, my beloved, turn thou thy reins
and return home
o’ the miracle of rohi!
when the spring arrives
there dwells the friend of my poor self
there the lovers thirst in thousands
but still wretched i remain homeless
the soul is enthralled!
my friend, my beloved, turn thou thy reins
and return home
one day, o’ farid! the friend will return
to inhabit the lap of my bereavement
he will embrace me in my mourning
o’ why then have you made kech your abode!
