ٹھونہواں حرصاں والا جتھوں لڑیا اے
بندہ مُڑ مُڑ اوسے کُھڈ وچ وڑیا اے
میں تے خوش ای رہناں اپنے لیکھاں تے
لکھن والا ایویں ضدے اڑیا اے
لبھناں پھرنا اپنے آپ نوں ہر ویلے
دل اس کھیڈ چ میرا ڈاھڈا جڑیا اے
جس پاسے منہ کرنا دھکے وجدے نے
پیار دا مقنا طیس اَ پُٹھا پھڑیا اے
گل گل اُتے اٹھن پھانبڑ سوچاں دے
اپنی اگ وچ آپے فرخؔ سڑیا اے
بندہ مُڑ مُڑ اوسے کُھڈ وچ وڑیا اے
میں تے خوش ای رہناں اپنے لیکھاں تے
لکھن والا ایویں ضدے اڑیا اے
لبھناں پھرنا اپنے آپ نوں ہر ویلے
دل اس کھیڈ چ میرا ڈاھڈا جڑیا اے
جس پاسے منہ کرنا دھکے وجدے نے
پیار دا مقنا طیس اَ پُٹھا پھڑیا اے
گل گل اُتے اٹھن پھانبڑ سوچاں دے
اپنی اگ وچ آپے فرخؔ سڑیا اے
