لو جی
جمو لعل تے ونڈّو کوئلے
جنہوں ونڈّو اوہنوں ای تھوڑے تسی آپے کتھے سی؟
سید شہزاد ناصر — جون 4، 2015 10:54 صبح
اپنی ذات وکھالن بدلے
ربّ نے حسن بنایا ۔
ویکھ حسن دے تکھے جلوے،
زور عشقَ نے پایا ۔
پھریا جدوں عشقَ دا جادو،
دل وچ کدی مستی ۔
ایہہ مستی جد بول اٹھی،
تاں ہڑ کویتا دا آیا ۔
پروفیسر موہن سنگھ دیوانہ
سید شہزاد ناصر — جون 4، 2015 11:01 صبح
اکھراں وچ سمندر رکھاں، میں اقبال پنجابی دا ۔
جھکھڑاں دے وچ رکھ دتا اے، دیوا بال پنجابی دا ۔ لوکی منگ منگا کے اپنا، بوہل بنا کے بہہ گئے نے؛
اساں تاں مٹی کر دتا اے، سونا گال پنجابی دا ۔ جہڑے آکھن وچ پنجابی، وسعت نہیں تہذیب نہیں؛
پڑھ کے ویکھن وارث، بلھا، باہو، لال پنجابی دا ۔ من دا ماس کھوا دیندا اے، جہڑا ایہنوں پیار کرے؛
کوئی وی جبراً کر نہیں سکدا، ونگا وال پنجابی دا ۔ بابا نجمی
سید شہزاد ناصر — جون 4، 2015 11:09 صبح
. کھیڈ لے
کھیڈ لے میریئے بھولیئے دھیے،
کھیڈ لے گڈیاں نال ۔ اپنیاں ضداں اڑیاں وی منوا لے چار دہاڑے ۔
تیرا راہ ملّ بیٹھے ہوئے نے کنے وخت پواڑے ۔
کنے لے دکھ جنجال ۔
کھیڈ لے گڈیاں نال ۔
کھیڈ لے، کھیڈ لے چھیتی چھیتی کھیڈ لے گڈیاں نال ۔ مینوں ڈر ہے تیریاں ہاسیاں جھبدے ای جھوں جانیں ۔
اکھ اگھیڑنوں پہلاں تیریاں سدھراں نے سوں جانیں ۔
کھکھر وانگو چھڑ کے تینوں سوچاں وڈھ وڈھ کھانیں ۔
چھتھیاں سوڑاں توں پے پے کے توں کرلانیں ۔
وگدیاں نے اس جوہ وچ دھیے تتیاں تتیاں لوآں ۔
اک دو ہون تے دساں بجھاں کہڑی کہڑی پھولاں ۔
کوئی کسے دی سندا ناہیں ایتھے کوک روال ۔
انھے راجے دی نگری انج ہر کوئی کتوال ۔
وہل دے ایہہ چار دہاڑے کھیڈ لے گڈیاں نال ۔ عورت ذات-اہت بکھڑا پینڈا،
تھاں تھاں ٹبے ٹوئے ۔
تھاں تھاں کنڈے بیجے ہوئے ۔
تیری بے فقری دے لیڑے ہوسن لیراں لیراں ۔
پر اوہ ویلا یاد آؤنا ایں آ جانا ایں ۔
اج کیوں چنتا کریئے ۔
اج کیوں ہوکے بھریئے ؟
کھورے اوس ویلے نوں ساڈیاں پرتن چا تقدیراں
بدلن جیون چالے،
اس کر کے،
توں لمیاں سوچاں لامبھے دھر کے ۔
کھیڈ لے میریئے بھولیئے دھیے،
کھیڈ لے گڈیاں نال ۔ شریف کنجاہی
سید شہزاد ناصر — جون 4، 2015 11:10 صبح
اج کاگ بنیرے تے بولے ۔ اج جھٹے جھٹے کنّ وجدے نے
اکھیاں دے ویہڑے سجدے نے ۔ دل وچ پئی پونی پھردی اے ۔
سانوں تانگھ اڈیک تے چر دی اے ۔ اکھ بوہے وچ ای رہندی اے ۔
پئی جھٹے جھٹے سوہ لیندی اے ۔ ایہہ جد دے چندرے وجے نے ۔
ہوٹھاں تے جندرے وجے نے ۔ ایہہ بار جے کوئی آ کھولھے ۔
اج کاگ بنیرے تے بولے ۔ شریف کنجاہی
سید شہزاد ناصر — جون 4، 2015 11:13 صبح
کیوں کاگ بنیرے تے بولے ۔ کوئی دسے ایہہ کی آنہدا اے ۔
کیوں ہور کتے نہ جاندا اے ۔
کیوں ایویں کاں کاں کردا اے ۔
سر میرے ایہہ جھوٹھے دھردا اے ۔ نہیں اڈدا پیا اڈایاں وی ۔
پیا بھلے راہے پایاں وی ۔
اس ویہڑے کنھے آنا ایں ۔
کسے ایتھے پھیرا پانا ایں ۔ توں کاواں کاں کاں کر کے ۔
پیا ایویں جی ترسانا ایں ۔
نہ بیٹھ توں ایس بنیرے تے ۔
کسے ہور دے کوٹھے بہہ جا کے ۔ کر نیکی ایہہ اک میرے تے ۔
کسے ہور نوں کہنیاں کہہ جا کے ۔
میرا جی نمانا مڑ ڈولے ۔
کیوں کاگ بنیرے تے بولے ۔ شریف کنجاہی
سید شہزاد ناصر — جون 4، 2015 11:27 صبح
مینوں کئیاں نے آکھیا کئی واری،
توں لینا پنجابی دا ناں چھڈّ دے ۔
گودی جدھی 'چ پلکے جوان ہوئیوں،
اوہ ماں چھڈّ دے تے گراں چھڈّ دے ۔ جے پنجابی، پنجابی ای کوکنا ایں،
جتھے کھلا کھلوتا اوہ تھاں چھڈّ دے ۔
مینوں انجھ لگدا، لوکیں آکھدے نے،
توں پترا اپنی ماں چھڈّ دے ۔ استاد دامن
