ہاء ہا بابل دے ویہڑے دیاں ٹھڈیاں چھاواں!
ہلا فیر۔۔۔
ہانڈی سوہنی جئی کر کے بھننا سیکھ گنو، چلھا چوکی کرن اچ کوئی کمی کوتاہی نا رہ ونجے۔۔۔ ٹھنڈیاں چھاواں تو بعد دھپے وی جانڑا ہئے
ہاء ہا بابل دے ویہڑے دیاں ٹھڈیاں چھاواں!
ہلا فیر۔۔۔
کیڑی نووی نسل...
تساں تے فیر وی کج نہ کج بولیندے ودے او، نووی نسُل تے اوکا کوری تھیسی
ذرا وضاحت ناں دسو! 
تسی کیس علاقے دے او؟ ساڈے ول تاں اینی مشکل پنجابی نئیں بولی جاندی... ساڈے دادا ابو دادی امی بہت سوکھی پنجابی بولدے نیں... تسی تاں اینے مشکل لفظ بولدے پئے او مینوں کوئی پنجابی دی لغت ای لبھ دیو...ہلا فیر۔۔۔
ہانڈی سوہنی جئی کر کے بھننا سیکھ گنو، چلھا چوکی کرن اچ کوئی کمی کوتاہی نا رہ ونجے۔۔۔ ٹھنڈیاں چھاواں تو بعد دھپے وی جانڑا ہئے
تسی اپنے بالاں نال کیڑی بولی بولدے او؟؟
تواڈی گال نہیں پئی تھیندی۔۔۔کیڑی نووی نسل...
اے میں ول اوناں کُو دسیندا پیاں قرۃالعین اعوان صاحبہ سرائیکی تے پنجابی دے رلے ملے لہجے آلے علاقے تو ہن۔ ولا اوناں دی بولی پیاں بولیندا ہاں۔
تسی ایس لڑی نوں پڑھنا شروع کر دیو۔
فیر تاں چنگی گل اے..انگریجی
۔۔۔
اونا دے نال وی پنجابی تے اردو دوہاں زباناں اچ گل ہوندی اے۔
تواڈی گال نہیں پئی تھیندی۔۔۔
قرۃالعین اعوان صاحبہ سرائیکی تے پنجابی دے رلے ملے لہجے آلے علاقے تو ہن۔ ولا اوناں دی بولی پیاں بولیندا ہاں۔
لو جی۔۔ ہنڑ میں سوکھی بولی تے آ گیا جے۔ جہیڑی ماجھے دے علاقے وچ بولی جاندی اے تے پنجابی دا سب توں سوکھا تے معتبر لہجہ اے۔
لغت بارے سوچنا آں
لغت والی گل تا مذاق چ کہی سی.... تسی سیریس ای ہو گئے....
شہراں اچ رہن آلیاں نوں اپنڑے بالاں نوں پنجابی سیکھانی پیندی اے۔ تے میں وی لگیا رہنا جے اے سیکھ جانڑ۔ جیوں میں پھجے میراثی آلا لطیفہ اناں نوں ٹَک ٹُک کے سنایا تے نال آکھیا وئی اینوں اینج ای پنجابی وچ یاد کرو۔ ایس طرح اوناں دا دھیان بنڑدا تے او پنجابی تے لفظ سیکھی جاندے نیں
ٹھیک آ۔۔۔ پر ایہہ لڑی واوا سوادی دی جے، تہانوں پنجابی اکھراں دی چنگی جانڑو بنڑائے دیلغت والی گل تا مذاق چ کہی سی.... تسی سیریس ای ہو گئے....
جی چنگا!
نا جی۔۔۔۔ دکھ چوہدری ہوئے پئے نیں
ایہو گل آ جی۔
اے نور پیر ویلے بندہ اللہ کردا اے۔ تسی منجی ڈا کے منڈیاں کھنڈیاں کیڑے پاسے لا بیٹھے او۔۔۔پنجابی بولیاں
۔۔۔
گوری بُھل گئی دنداسا ملنا
تے گِجھ گئی کالگیٹ تے
۔۔۔
آپ سس منجے بیٹھدی
سانوں مار دی چکی ول سینتاں
۔۔۔
گوری لاہ کے پجیباں رکھیاں
دھرتی نوں پُھل لگ گئے
۔۔۔
مینوں پَونڈاں دی لوڑ نہ کوئی
وے چھڈ دے توں نائیٹ شِفٹاں
۔۔۔
اسیں جیٹھ نوں لسّی نہیں دینی
تے دیور بھاویں دُدھ پی جائے۔۔۔
ٹنگے تھمیاں نال پراندے
جیہناں دے راتیں یار وچھڑے
۔۔۔
ڈھڈ چھل لیا بوسکی ورگا
روڑاں والی کندھ ٹپ کے
۔۔۔
مُنڈے بھل گئے سکولے جانا
نی کڑئیے کتاباں والیئے
ہلا جی۔۔۔ اے 8 وجے کہیڑا نور پیرا دا ویلا ہوندا اے
گل ٹری نور پیر ویلے ای اے۔۔۔ اتھے تیکر 8 وج گئے نے۔۔۔!!ہلا جی۔۔۔ اے 8 وجے کہیڑا نور پیرا دا ویلا ہوندا اے
او میری گل تے پوری رات ٹردی اے۔۔ وچ ای صبح وی ہو جاندی۔
Archived from: https://www.urduweb.org/mehfil/threads/%D9%85%D8%AD%D9%81%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%A7%DA%BA-%D8%AF%DB%8C.81921/page-91
