پنجابی ٹپے

کوئی لال رومال ہووے
دکھ فیر کس گل دا
جد ماہی میرے نال ہووے

کالے بدلاں چہ پانی اے
جدی گل اتے تل چمکے
ساڈے دل دی او رانی اے

بیر پک گئے نیں بیری دے
اسی تے آں ست پیناں
توں ایں عاشق کیہڑی تے

کوئی لوہے دی دراندی اے
میں اوس اتے مرندا ہاں
جدے والاں چہ پراندی اے

باغاں اچ پھل کھل پئے
اکھاں جد چار ہویاں
ساڈے دواں دے دل مل پئے

۔

۔

۔

۔

غلطی نال ایتھے پوسٹ کر دتیاں سن محفل متراں دے بدلے۔

کوٹھے تے کھیسی اے ۔ کوٹھے تے کھیسی اے
اِک سانُوں تُوں ماریا
دُوجا جگ پردیسی اے

میریا وے ماہیا قد سجنا دا چھوٹا اے
کالیاں زلفاں دے وچ
مکھ چن(چاند) دا وے ٹوٹا اے

کوئی چلدا جے زور ہندا
تیرے پچھے کیوں رلدے
جے کوئی تیرے جیا ہور ہندا

گلاں لیکھ دیاں
کوٹھے تے چڑھ کے کڑیاں
جنجاں ویکھدیاں
(ادریس آزاد)

شاماں ڈھلیاں نے
میرے ویہڑے وچ تیریاں
یاداں بلیاں نے

ساڈے بُوہے اگے شاہ دولہ
دِنے سانوں غم رہندا
راتیں یار ملا مولا

کوئی ساوی سر ماہیا
رسا تینوں میں دینی ہا ں
پھاہ لے کے مر ماہیا

رو ٹی اتے بو ٹی اے
سورا تیرا لما پتلا
سس کالی تے مو ٹی ہے

آلو مٹر پکائے ہوئے نیں
ایک تیری آ کھ سونیڑی
اوتوں وال راکھائے ہوئے نے